felsefe taşı

Şefkat

Şefkat
Nisan 27
11:10 2018

Kadınlar da, erkekler de, aslında ve sadece, umutsuzca şefkat arıyorlar.
Şefkatin dokunsal yanı harika, saç okşanması, sıkı sarılmak, pışpışlanmak, hayatın en büyük ödülü, nadir ve zor.
Ama şefkatin soyut yanı çok daha mümkün, çünkü o özen.
İnsanlar şefkat olmasa bile en azından, özen görmek istiyorlar.

Duygularıyla empati yapılsın, kırılabilecekleri şeyler söylenmesin, isteyebilecekleri önceden düşünülsün, hatta hazırlansın, ve daha ileri gidelim, kendilerinden bile korunsunlar, kollansınlar…

Hatta, kavransınlar, kapsansınlar. Saklanabilecekleri güvenli limanlar ya da kaleler olsun. Bütün sorumluluk, görev, ve rollerinden soyunup, dinlenebilsinler. Birileri onları sorgusuz sualsiz, oldukları gibi kabul edip, bağırlarına bassınlar.

Eğer, erkek egemen uygarlığımızın tuzaklarında esir değillerse, bu kadınlar için nispeten daha kolay. Kadınlar, kendilerinden daha erkek bir erkekten, önce özen görüp, sonra şefkat almak konusunda daha açıklar.

Öyle erkeklerin sayısı az, biliyorum, ama yine de varlar. Maço değiller, kadınları fethetme arzuları yok, içlerindeki kadınla barışıklar, ama yine de, kadınlardan daha erkekler. Ve kadınlara gereksindikleri özen ve şefkati verebilirler.

Ama erkeklerin durumu çok daha vahim. Çünkü, kendi duygularına ve ihtiyaçlarına yabancılaştırılmışlar. Başta anneleri, sonra babaları, ve toplum, onları güçlü olma zorunluluğuna hapsetmiş. Ve hapsedildikleri bluğ çağında, ve genelde14 yaşında kalıyorlar. Bir türlü şefkate ve özene olan ihtiyaçlarını, ve bluğ çağından önceki kırılgan ruh hallerini kabul edemiyorlar.

Oysa sevgi ve şefkate kadınlardan daha çok ihtiyaçları var. Güvenli liman ya da kale, onlar için yaşamsal. Fakat liman ya da kale yerine, “kalabalıkta bunu göstermek acz ya da zayıflıktır” ezberi yüzünden, içlerine doğru bir mağara kazıyorlar. Bitmeyen bir inşaatta, kaçamak bir huzur ve sükunet umuyorlar. Oysa, kalabalık zaten şart değil, bir tek insanın özen ve şefkati bile onlar için ilaç. Ne yazık ki, kimseden talep edemiyorlar, ve daha da ne yazık ki, böyle kadınların sayısı daha da az.

Hep aynı şeyi söylüyorsun Dede Korkut, ama bir daha söyle.

Kendimizden şefkat ve özen görmeyi öğrenmedikçe, bu umutsuz arayışımız, bu nafile patinajımız sürer.
Kimse size sizden daha müşfik, ya da özenli değil.
Kendinizin bir numaralı çocuğu sizsiniz.
Ve birilerinden özen ve şefkat görmek için, kendimizden uzaklaşmak ve olmadığımız birinin rolü yerine, kendimizin hem ebeveyni, hem çocuğu, hem de kendimizin en yakını olduğumuzu anlamamız lazım.

Kendimize doyabileceğimiz kadar özen ve şefkat gösterebilmekte buluşalım…

252 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Dünya Emekçi Kadınlar GünüDünya Emekçi Kadınlar Günü Bugün aslında Dünya Emekçi Kadınlar günü, ve kutlu olsun. Ama dışarıda, ya da evinde üretime katılma faaliyetinde olsun ya da olmasın, bütün kadınlar emekçi, bu yüzden bugün aslında bütün […]
  • Kar Leoparı’nın Öyküsü – 1994Kar Leoparı’nın Öyküsü – 1994 1988 sonlarında başladığım doğa sporlarını akademik hayatım boyunca son derece hızlı ve üretken bir şekilde sürdürdüm. Dağlara tırmandım, mağaralara girdim, denizlere daldım, dağlardan […]
  • Biraz Diğerkam OlabilmekBiraz Diğerkam Olabilmek Düşman kardeşler kıvamına gelmiş iki cephenin bakış açıları arasındaki fark aslında o kadar az ki; bir harf olmadı bir kelime kadar! Şu deyimleri hepimiz biliriz : “Güzele bakmak […]
  • Dijital ParadigmaDijital Paradigma Paradigma önceleri “keşif” ile ilgiliydi. Kaos Teorisi ile başlayan süreç dijital devrim ile olgunlaştı; bugün paradigma artık sadece keşif değil aynı zamanda “icat” ile de […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Mayıs 2018
P S Ç P C C P
« Nis    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Arşivler