felsefe taşı

Rast gele

Rast gele
Mayıs 23
12:31 2018

Bilmiyorum, hiç balık avladınız mı?

Herhangi bir hobiden ziyade, adeta bir tutkudur benim için balıkçılık.

Daha yedi yaşındaydım ilk balığımı tuttuğumda.

O gün bugün misina hiç düşmedi elimden.

Denemediğim türü kalmadı balıkçılığın.

Su altında dalarak, su üstünde; tekneden, karadan olta sallayarak, ağ,
paragat, sepet atarak…

Ama en çok oltayla avlanmayı sevdim.

Belki de şartların nispeten daha eşit olmasından ötürü…

Daha etik bulduğumdan belki de…

Bugün itibarıyla balıkçılığımın profesyonel düzeyde olduğunu söylersem
abartmış olurum; ama amatör kelimesi de fazla mütevazı kalır açıkçası.

Bir gün, küçük bir sahil kasabasına yerleşip; balıkçılıkla geçirilecek
sade, basit bir hayat hayali hiç terk etmez beni…

***

Sadece bir hobi midir balıkçılık?

Sanmıyorum.

Bence balıkçılık, yaşamın ta kendisi aslında.

Bir felsefe…

Bir bilgelik öğretisi…

Bir tür “hayat okulu” balıkçılık bence…

***

Sabretmeyi öğretir balıkçılık insana.

Sallarsınız oltayı suya, beklersiniz, beklersiniz, beklersiniz…

Saatler geçer, minik bir balık bile vurmaz bazen.

Hele hele gece avına çıktıysanız, sabahı sabah edersiniz misinayı
etrafına doladığınız taşın yerinden fırlayıp gitmesini bekleyerek…

Hayat da bir sabretme süreci değil midir aslında?

Ana rahminde, dünyaya gelebilmek için dokuz aylık bekleyişle başlayan…

Ve hayat kavgasının kazananları sabretmesini bilenler değil midir?

Bazen bir acıya göğüs gerebilme gücünü bulmak için sabretmek.

Bazen bir hayale ulaşmak için çile çekerken sebat etmek.

Umut gözden kaybolmuş gibi görünse de, isyan etmeyip sabretmek.

Hep o “belki”yle hayata bağlı kalmak.

Ve umudu hep korumak sabrederken…

***

Biraz da şanstır balıkçılık.

Ne kadar sağlam kerteriziniz olursa olsun; kâr etmez şansınız yoksa.

İstediğiniz kadar usta balıkçı olun, şans sizinle değilse, eliniz boş
dönersiniz eve.

Ya da tam tersi, şanslı gününüzdeyseniz, Poseidon tüm balık sürülerini
gönderir oltanızın ucuna.

Tıpkı, hayatın kendisi gibi…

Hangi ailenin çocuğu olarak doğacağınız şansınızla bağlantılıdır örneğin.

Kimileri doğuştan şanslıdır, kedi misali, dört ayak üzerine düşer hep.

Kimileri ise şansını kendi yaratmak zorunda kalır ömrü boyunca.

Bedel öder, çiler çeker sahip olduğu her şey için.

Şanslıysanız hiç ummadık bir anda biri girer hayatınıza, bir dokunuşta
değiştirir tüm yaşam çizginizi.

Ya da tam tersi yanlış birisinin peşine takılır, harcarsınız yıllarınızı.

Biraz da şansa şans tanımak değil midir hayat dediğimiz şey?

***

Rüzgârlı havalarda karışır bazen açtığınız misina…

Öyle kötü karışır ki; balıkçı tabiriyle kadayıf olur, çözemezsiniz.

Kesersiniz karışan kısmı, basarsınız düğümü devam edersiniz avlanmaya.

Bir düğüm, iki düğüm, üç düğüm…

Ve her düğüm misinanın sağlamlığını azaltır.

Düğüm yerleri misinayı toplarken takılır, yeni karışıklıklar yaratır.

Misinaya attığımız o düğümler hayatlarımızdaki yanlışlara, vicdan
azaplarına, pişmanlıklara benzer.

John Locke’un Tabula Rasa felsefesindeki gibi boş bir levha olarak
geliriz dünyaya…

Hata yapa yapa, kazık yiye yiye, düşe kalka alırız hayattan dersimizi.

Ve her yanlışımız yer eder içimizde.

Affedemeyiz kendimizi üzerinden yıllar geçse de..

Her hayal kırıklığımız saklanır yüreğimizin bir köşesinde ve hatırlatır
mevcudiyetini yeri, zamanı geldiğinde.

Ne kadar kaçarsak kaçalım kovalar bizi pişmanlıklarımız.

Unuttuk, hazmettik sanır, kendimizi kandırırız.

Ve her yeni hatamızda, hepsi topyekûn sökün eder adeta, doluşur usumuza.

İlk düğümün ardından bozulan misina misali, ilk hatamızdan sonra
vedalaşırız içimizdeki o masum, naif çocukla…

Asla eski “biz” olamayız artık.

***

Velev ki çok büyük bir balık takıldı oltaya.

Bir anda asılırsanız, koparır gider misinayı.

Çekip çekip salarsınız; yorarsınız, sersemletirsiniz balığı.

Paniğe kapılmadan, yavaş yavaş, serinkanlılıkla…

Hayatın kendisi de serinkanlı davranmayı öğretmez mi insana?

O meşhur tapınak yazıtında yer alan “gürültü patırtının ortasında
sükûnetle dolaş” öğüdündeki gibi.

Kimileri en ufak bir başarısızlıkta yıkılır, biter.

Mutsuzluk, yenilgi kapısını çaldığından ardına kadar açar “gel gir” der
sanki.

Küçücük bir zorlukta paniğe kapılır, ne yapacağını bilemez, eli ayağına
dolaşır.

Ya da isteklerinin dozunu kaçırır.

Büyük bir şevkle başlar nerede duracağını bilemez.

İhtiraslarının esiri olur, doymaz gözü, hep daha fazlasını ister.

Balıkçılık mutlulukta da, hüzünde de ölçülü olmayı öğretir insana.

Zira telaşla oltaya asıldığınızda, koparıp gider misinayı levrek…

***

“Hava döndü” der balıkçılar.

Balık keser, yani kaybolur bir süre.

Bazen bir gün, bazen iki, bazen üç; bazen bir hafta.

İşte o zaman beklemesini bilmek durumundadır, balıkçı.

Israr, boşa kürek çekmektir o günlerde.

İnsan da gereksiz ısrar huyundan ötürü kaybetmez mi hayatta?

Olmayacak sevdaların peşinde tüketmez mi ömrünü bazen?

“Elindeki anahtarla açılmayan kapı senin kapın değildir” öğretisini çok
severim.

İnsan, her istediğine sahip olamayacağı gerçeğiyle yüzleştiğinde tanışır
mutlulukla.

Huzur çok fazla şeye sahip olmak değil, çok az şeye ihtiyaç duymaktır.

Bir erdemdir şükredebilmek.

Ve şükretmesini bilmeyenin kaderidir kendini kahretmek…

***

Velhasıl balık avlamak yaşamın ta kendisidir aslında.

Son ana kadar bilemezsiniz ne olacağını.

Saatlerce boş atıp çektiğiniz oltanızı tam toplarken kocaman bir balık
takılabilir iğnenin ucuna.

Talihsizliklerle geçen hayatınız hiç ummadığınız bir anda size hiç
beklemediğiniz güzellikte bir sürpriz de yapabilir.

Doğru yemle, doğru misinayla, doğru yerde avlanıyorsanız ve
şanslıysanız, kovanız dolar taşar balıkla.

Yaşamdaki başarı da doğru yerde, doğru zamanda, doğru insanlarla
birlikte olmak değil midir zaten?

Ve balıkçı için, çıktığı avın heyecanı, yakaladığı balıktan çok daha
önce gelir çoğu zaman.

Hayat yolculuğunun büyüsü de nereye ulaştığınızdan ziyade “yolda
olmak”tadır son tahlilde.

Bir balık avcılığıdır hayat…

Çabalarsınız, emek verirsiniz, sabredersiniz…

Ondan sonrası, rast gele!

371 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Zeus ve Hera’dan bu yana… Ege’deAşk…Zeus ve Hera’dan bu yana… Ege’deAşk… Aylardan Temmuz, günlerden deniz.. Sabah terasa çıktığımda efil efil esen bir meltem, mis kokuları getiriyor burnuma bahçemden bana hayatın güzelliğini sunarcasına.. Pergolemin altını […]
  • Zaman PlanlamasıZaman Planlaması O, o an bilmiyordu... Sabah gözlerini tam 07:00'de açtığında geçen her saniye ile geriye sayım başlamıştı... 17:10:09, 17:10:08, 17:10:07... Gece yarısında tam 00:10:10'da gözlerini […]
  • AsklepionlarAsklepionlar Tarihin ilk çağlarında tıbbi tedavi, harici incinmeler ve yaralarla sınırlıydı. Savaş meydanlarında vücuda saplanan silahlar çıkarılır, kanama bandajlarla durdurulmaya çalışılırken, […]
  • Acıya alışmak mı?Acıya alışmak mı? Herkes nefret etse de acı ya da ağrı insanın hayatta kalmasını sağlamak amacıyla ortaya çıkmış gelişmiş bir savunma mekanizmasıdır. Bize bu kadar sıkıntı yaratan bir his nasıl hayat […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Ağustos 2018
P S Ç P C C P
« Tem    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Arşivler