felsefe taşı

İçime…

İçime…
Mayıs 10
10:06 2018

Çürümüş bedenim
Pencereden giren rüzgarla titredi.
Gün ışığı gözlerimin içinden
Ruhumun boşluklarına doğru
İlerledi.
Ağzımda sanki dünyanın kumu vardı.
Cehennem,
veya
Cennetin pislikleri
Odanın her yanını doldurmuştu.
Ben,
Zihnimin köşelerinde saklanmıştım.
Derinlerde uyuyan gözyaşlarımı
Uyandırmamak için,
Sessizce
Çekilmiştim
İçime…

757 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Kendimin İçinde…Kendimin İçinde… Güneş iki dağın arasından yükselmeye başladı, Yarı sarı yarı yeşil ovada yaşam başlıyor Yorgun adımlarını izliyorum Benden önce geçenlerin. Kimisi çok derin izler bırakmış. Kimisi […]
  • Karanlık değil, korku yayılır!Karanlık değil, korku yayılır! Diyelim ki, Kabal, reptilianlar, chemtrails, ya da bütün komplo zanlarınız gerçek. Birileri organize şekilde sizi zayıflatmaya çalışıyor. Ve her şeyin suçlusu onlar. Siz Yaradan'ın […]
  • Alexander Von HumboldtAlexander Von Humboldt “İnsanın aklında duyduğu ilk ve en basit duygu meraktır” der Burke. Merak etmeyen insan gelişemez. Merak bilginin anahtarıdır. Bilimin ve teknolojinin geldiği bu noktayı, merak eden […]
  • EvlerEvler Küçük ahşap bir dizi evlerdi On yıl önce o sokak. Sonra geniş caddelere çıktık. Diye başlar Behçet Necatigil'in ''eski sokak' 'şiiri. Kimseler yokken geçtim fotoğrafların olduğu […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Ekim 2019
P S Ç P C C P
« Eyl    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031