felsefe taşı

Güle Güle…

Güle Güle…
Nisan 10
12:54 2017

Başını omzuna yasladı
Elini eline aldı
Saçının yumuşaklığı,
Teninin kokusu
Tüm benliğini sardı.
Biraz öylece durdu
Kafasını omzundan kaldırdı,
Ama elini bırakmadı
Gözleri buğulandı,
Birden sarsıldı.
Artık kendine hakim olamıyordu
Hıçkırıklar durmadı.
Gözyaşları birbiriyle yarıştı.
Her şey birbirine karışmıştı
Hissettiği tek bir koku vardı
Ölümün kokusu.
Çok erken bir ayrılıktı bu
Zamansız,
Haince.
Elindeki soğuk eli bıraktı.
Kimse duymadan
Sessizce ağladı…

(Güle güle….
Bahçeden bugün bir gül eksildi.
Her şey için teşekkürler anne…)

Not: Yayın Kurulundan Sevgili Levent Öztürk’ün değerli annesi, Cahide Öztürk’ün anısına ithafen. Ruhu şad olsun…

1.272 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Göz RaporuGöz Raporu İlkokula yaklaşmış olmanın verdiği heyecanı ile dolu olduğum zamanlar... 2-3 yaşlarındaki Tuba ile gündüzleri Anneannemde kalıyoruz. Sabah erkenden annem veya babam bizi anneanneme […]
  • Elmas mı Bu?Elmas mı Bu? kimilerinin yara izleri yüzündedir bir kahramanlık taşır orada öylece... kimilerinin dizlerinde vardır yaranın izi... yüksek bir yerden düşmüş olabilir belki... kimilerinin yara […]
  • İsteğin Saflaşmasıİsteğin Saflaşması Monchi yere bağdaş kurmuş, avcunun içiyle önündeki kumları düzeltiyor. Eli, uyuyan bir bebeğin teninde gezinir gibi dolaşıyor kumlarda. Ağır, ağır… – Neden o kadar ağır ve […]
  • GüzellikGüzellik Toplumun geneline şirin gözükmek, sosyal anlamda onay görmek adına söylenen bazı yalanlar vardır… Bu “yalanlar”ın sunduğu yapmacık itibarın büyüsüne kapılır insan… Örnek mi […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Mayıs 2018
P S Ç P C C P
« Nis    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Arşivler