felsefe taşı

Güle Güle…

Güle Güle…
Nisan 10
12:54 2017

Başını omzuna yasladı
Elini eline aldı
Saçının yumuşaklığı,
Teninin kokusu
Tüm benliğini sardı.
Biraz öylece durdu
Kafasını omzundan kaldırdı,
Ama elini bırakmadı
Gözleri buğulandı,
Birden sarsıldı.
Artık kendine hakim olamıyordu
Hıçkırıklar durmadı.
Gözyaşları birbiriyle yarıştı.
Her şey birbirine karışmıştı
Hissettiği tek bir koku vardı
Ölümün kokusu.
Çok erken bir ayrılıktı bu
Zamansız,
Haince.
Elindeki soğuk eli bıraktı.
Kimse duymadan
Sessizce ağladı…

(Güle güle….
Bahçeden bugün bir gül eksildi.
Her şey için teşekkürler anne…)

Not: Yayın Kurulundan Sevgili Levent Öztürk’ün değerli annesi, Cahide Öztürk’ün anısına ithafen. Ruhu şad olsun…

1.384 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Elmas mı Bu?Elmas mı Bu? kimilerinin yara izleri yüzündedir bir kahramanlık taşır orada öylece... kimilerinin dizlerinde vardır yaranın izi... yüksek bir yerden düşmüş olabilir belki... kimilerinin yara […]
  • Göz RaporuGöz Raporu İlkokula yaklaşmış olmanın verdiği heyecanı ile dolu olduğum zamanlar... 2-3 yaşlarındaki Tuba ile gündüzleri Anneannemde kalıyoruz. Sabah erkenden annem veya babam bizi anneanneme […]
  • Kâtibim türküsünün düşündürdükleriKâtibim türküsünün düşündürdükleri Çocukluğumda radyoda çok duyduğum bir İstanbul Türküsü vardı: Üsküdar’a gider iken aldı da bir yağmur Kâtibimin setresi uzun eteği çamur Kâtibim uykudan uyanmış, gözleri […]
  • Bizden bir şey Olmaz!Bizden bir şey Olmaz! Kalitesiz bir hayat yaşamamızın bir nedeni de objektif enformasyonla gündelik hayatımızın arasında çoğu zaman dağlar olması ! Tarihi konuları ele alan roman, film ya da dizilerin öteki […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Temmuz 2018
P S Ç P C C P
« Haz    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Arşivler