felsefe taşı

Göz Raporu

Göz Raporu
Ağustos 22
15:59 2016

İlkokula yaklaşmış olmanın verdiği heyecanı ile dolu olduğum zamanlar… 2-3 yaşlarındaki Tuba ile gündüzleri Anneannemde kalıyoruz. Sabah erkenden annem veya babam bizi anneanneme bırakıyor, akşamları da gelip alıyorlar…

Tüm gün anneannem ile zaman geçiriyoruz. Teyzelerim de var. Onları izliyoruz sürekli…

Çocuğuz ne de olsa… Yaramazlık yapıyoruz. Azıyoruz arada iki kardeş… Annem de anneannemi üzmeyelim diye bize tembih üstüne tembih…

Bizde “göz” önemli bir kavramdı… Annem veya babam “gözlerime bak bakayım” dediği an herşeyin bittiği nokta… Oradan tüm olanı çözüyorlardı; yaramazlık mı yapılmış yoksa söz dinlenmemiş ya da doğru söylenmemiş mi???

İlk olarak annem gelirdi işten. Babamızın iş yeri İstanbul’un karşı yakasında olduğundan her akşam eve anneme göre daha geç gelirdi.

Annem de anneanneme uğrar, bizim onu ne kadar üzüp yorduğumuzu anlamaya çalışırdı…

Daha kapıdan içeri girer girmez “ikiniz de bakın bakiiim gözlerime!” diye Tuba ile ikimizi de hipnotize ederdi. Kaçırılan gözler etrafa sallanan başlar derken bir tomar lafı işitirdik.

Bir gün hiç yaramazlık yapmadım. Amacım, akşam geldiğinde annemin gözlerinin içine bakabilmek idi. Akşam oldu ve annem girdi kapıdan; “ikiniz de bakın bakiiim gözlerime!”. Gözlerinin içine bu sefer gözlerimi açarak ve hiç kaçırmadan baktım… Gülümsedi annem…

Sağ elini kaldırdı önce havaya doğru ve sordu: “Duyuyor musun?” “Hayır” dedim… Sonra sol eli ile sağ eline alkış sesi çıkartacak şekilde vurdu ve sordu: “Duydun mu?” “Evet” dedim…

Gülümsemesi ile birlikte öğrendiğim ilk deyimlerden birini öğrendim; “Bir elin nesi var? İki elin sesi var. Sen yaramazlık yapmamışsın; aferin… Ancak yardım etmişsin…” dedi.

Tam olarak yardım etmediysem de Tuba’nın yaptığı yaramazlığı engellememiştim… Yine bir göz raporu temiz çıkmamıştı işte…

789 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Farketmeden Yitirdiklerimiz…Farketmeden Yitirdiklerimiz… Farketmeden ne de çok şey yitiriyoruz... İlk bu bahar farkına vardım. Bizim ev Feneryolu'nda. Kuyubaşı otobüs durağından 2 numaraya biniyorum her sabah ve Altunizade'deki işyerime […]
  • Süt TozuSüt Tozu Pek kıymetlimiz, muhterem Sam Amıca, Sana elimizi verdiğimiz, senin de kol bacak, omurga ne varsa, bir lokmada höpürdettiğin günlerden bir anıdır şu süt tozu. Üzerinde kenetlenmiş iki […]
  • Asgari İnsan BedeliAsgari İnsan Bedeli Eski, ahşap kapının aralığında duruyordu çocuk. Bir ayağında çorap vardı, diğerini kendi çıkarıp atmıştı. Çocuktu işte…. Oturma odasında kısık sesle konuşan aile heyetini sessizce […]
  • Elmas mı Bu?Elmas mı Bu? kimilerinin yara izleri yüzündedir bir kahramanlık taşır orada öylece... kimilerinin dizlerinde vardır yaranın izi... yüksek bir yerden düşmüş olabilir belki... kimilerinin yara […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Aralık 2016
P S Ç P C C P
« Kas    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Arşivler