felsefe taşı

Sızlıyorum…

Sızlıyorum…
Eylül 08
10:55 2017

Ağzımdan kelimeler çıkarken
Katılaşıyor
Konuşamıyorum.
Biraz daha cesaret diyorum…

İçiyorum.
Şişe yetmiyor,
Sessizliğin derinliğine bırakıyorum
Kendimi.

Soğuk,
Karanlık artıyor.
Ölü bir ışık sokağa sızıyor…
Sızıyor.

Sızlıyorum,
Sızıyorum…

661 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Aydınlık Karanlıktan DoğarAydınlık Karanlıktan Doğar İlk yazımda hayat ölümden doğar demiştim, dün bir söz duydum ve bu sözü hepimiz aslında her gün duyuyoruz, aydınlığın karanlığı aydınlatacağı, karanlık olmazsa aydınlığın olamayacağı sözü. […]
  • Aldım, verdim, ben seni yendim…Aldım, verdim, ben seni yendim… Aldım, verdim, ben seni yendim... Çocukluk anılarımızdan kalan bu tekerlemeyi hatırlar mısınız? ''Sarı kızın saçlarını yolmaya geldim'' şeklinde devam edermiş, sonradan öğrendim. Bu […]
  • Kan BağıKan Bağı Genetik bağlar bağlayıcı değil, aileye, ya da sülaleye bağımlılık hiç değil. Sadece, ebeveynler çocuklarından ölene dek sorumlu, bunun dışında bir kural yok. Çocuklar ise ebeveynlerden […]
  • Berlin Lokanta ÖnerileriBerlin Lokanta Önerileri Berlin‘i seviyorum. Büyük bir aşk ve ihtirasla değil belki, ama hayranlıkla karışık bir saygı hissiyle seviyorum bu kenti. Büyüklüğü, pervasızlığı, uyumsuz karışıklığı, sonsuz uykusuzluğu […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Ağustos 2018
P S Ç P C C P
« Tem    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Arşivler