felsefe taşı

Aydınlık, zifiri karanlıktan doğar!

Aydınlık, zifiri karanlıktan doğar!
Şubat 12
10:49 2021

“Dünyada iki çeşit insan yaşar:
1. Anne karnından doğanlar.
2. Anne karnından doğmakla yetinmeyip
defalarca kendisinden doğanlar…”

Herkesin iyi-kötü, yarım-yamalak bir şeyleri öğrenmek istediği; ancak eşzamanlı olarak asla “öğretilmek” istemediği bir dünyada, yapılacak en doğru şey sadece ama sadece kendi yolunu paylaşmaktır.

İnsanlara onlar sormadan anlatırsanız ve bir de üstüne üstlük problemleri varsa “dikte ediyor, didaktik” derler. Yok, bilgiye aç değillerse tavana dalıp rüyalar âlemine giderler. Yok, yolları onları farklı ihtiyaçlara sürükledi ise “bu adam da ne işlerle uğraşıyor” derler,

Olmadı, dayanamadın dar pencereye üç beş kelam ettin, kelimeler penceren geri seker ve “deli mi ne” derler,
Geniş kitlelere en değerli fikirlerini, düşüncelerini, yaşamdan çıkarımlarını paylaşırsın, lütfedip dinlemezler…
Yolda olduğunu zannettiğin insanlara değer verirsin, yönünü şaşırır, seni bir kenara itip sırtından hançerlerler…

Bu sebepten bilmek, bulmak; soran ve arayan dışındakilere susmak gerek; kulakların çınlasın üç kere yüce “Hermes “…
Hayat ağacından uzak, en önemlisi kendisinden uzak; kâinata yabancı insan olamayan insan. Bağlılıklarını bağımlılık yaparak kutsuyor…
Durumun kısa özeti…
Dostoyevski’nin de dediği gibi: “Hiç kimse benim gibi değildi ve ben de hiç kimse gibi değildim. Ben tek başımaydım, onlarsa herkes…”

Acınası halinden mutlu, alevler onu közlerken,
“Daha da, daha da” diyor “bakar görmez” insanımsı cehaletin verdiği acıdan zevk alırken,
“Odunlar bedava” diye ateşi kendi odunları ile beslerken,
Aynadaki aksinde işlenmeden giden hammaddeyi göremiyor ve kendi cehenneminde, büyük bir mutlulukla yanıyor “Herkes”; bir damla, sadece bir damla bile bilgelik suyu istemeden…

Bir kâbus gibi çökün “Herkes gibi” olmayanlara, teklere, kendi olabilenlere!
Aydınlık, işte bu karanlıktan doğacaktır!

“O güzel karanlığa nazikçe gitme,
Günün sonunda yaşlılık yanmalı ve kudurmalı,
Işığın ölümüne karşı öfke, öfke…” ”
(Şair Dylan Thomas tarafından ölmek üzere olan babası için yazdığı “O
Güzel Karanlığa Nazikçe Gitme” şiirinin ilk 3 mısrası)

673 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Yakın, kellesini isteyin “Herkes gibi” olmayanların! Aydınlık, işte bu karanlıktan doğacaktır! Yakın, kellesini isteyin “Herkes gibi” olmayanların! Aydınlık, işte bu karanlıktan doğacaktır! "Dünyada iki çeşit insan yaşar: 1. Anne karnından doğanlar. 2. Anne karnından doğmakla yetinmeyip defalarca kendisinden doğanlar…" Berk Yüksel Herkesin iyi-kötü, yarım-yamalak bir […]
  • İlerlemenin (Olası) Metafiziğiİlerlemenin (Olası) Metafiziği İrfan geleneği ile ilerleme kuşun iki kanadı haline geldiğinde öteden beri süregelen yalpalama da sona erebilir. İlerleme geldi şimdiki zamanı sonsuzlaştırmanın kapısına dayandı. […]
  • İdam Seyri Kaç Paraİdam Seyri Kaç Para "Nerede o eski günler azizim?" muhabbetine, "nerede o eski idam şenlikleri azizim?" diye devam edelim. Ahhhh, ah ... görecektiniz nasıl bir şenlik havasıydı o idam günleri İstanbul'un. […]
  • Mavi AyMavi Ay Bugün, akşam saatlerinde, 150 yılda bir görülen ay tutulması olacak. Kanlı ay da deniyor, ancak ben bu tanımı pek sevmiyorum. İnsanın aklına kurt adam filmlerini ve korku dolu maceraları […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Temmuz 2021
P S Ç P C C P
« Haz    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Arşivler