felsefe taşı

Vicdan…

Vicdan…
Mart 06
10:14 2020

Vücudumu kemiren,
Kanımı içen,
Uykularımı çalan
Hangi kaba varlık acaba?
Kim bu?

Hiç anlayamıyorum.
Beni,
Aynanın önüne sürüklemesini
Hoyratça kafamı tutup
Suratımı aynaya sürtmesini.

Karanlığıma dönmek istiyorum.
O, aynadaki beni görmek istemiyorum.
Kimsin sen?
Beni benle yüzleştirmeye cüret eden.

Gecenin içinden bir fısıltı yükseldi.
Kulağıma hoyratça seslendi
Benim ben.
Senin en aydınlık yerinin koruyucusu
Kimsenin giremeyeceği o odanın şövalyesi
Benim ben, adım
Vicdan.

Bir pencere açıldı
Bir rüzgar esti.
Bir ceset gibi soğudu vücudum.
Çöktüm
Ellerimi yüzüme kapadım.
Titriyorum.

596 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • UtançUtanç Kapının açılmasıyla yerinden sıçradı. Hep böyle olurdu. Önünde sonunda geleceklerini bilse de zamansız yakalanırdı. Telaşlı ayakların parke zeminde çıkardığı sesler ona doğru yaklaşırken […]
  • SonSon “İlk”ler unutulmaz(mış)… Teamül budur… Buna inanılır... Bu yüzden hep “İlk”lere düzülür methiyeler… Ama ben biraz farklı düşünüyorum… Ve asıl, “Son”ların unutulmayacağını […]
  • İyi ki varsın öğretmenim…İyi ki varsın öğretmenim… Şu anda sizlerle bu satırları paylaşabiliyorsam, bu öğretmenlerimin sayesindedir. Ve de şükürler olsun ki hayat boyu harika öğretmenlerim oldu. Lise 1'e kadar çok sessizdim ben. Sınıfın […]
  • VoleybolVoleybol "Voleybol okulu en büyük Saint-Joseph" tezahüratının, o küçücük okuldan çıkan şampiyon takımlara, milli sporculara çok yakıştığı, bütün okul bahçesinin farklı sınıflara tahsis edilmiş […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Ocak 2021
P S Ç P C C P
« Ara    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Arşivler