felsefe taşı

Hayat bir Anlık

Hayat bir Anlık
Mayıs 07
10:28 2016

İnsan sadece sessiz kalınca etrafındaki sesleri fark edebiliyor. Belki de onları bastırmak için sessiz kalmaktan çekiniyor. Ama işte kaçamıyor, kafasının içindeki milyonlarca ses o kadar ağır geliyor ki yorgun düşüyor bedeni.

Ruhuna ağır geliyor hüzünler. En ağırı da yeniden ayağa kalkmak oluyor. İşte tam bu noktada farklılıklar başlıyor. Herkesin ayağa kalkarken tercihi farklı oluyor. Kimisi sorunları görmezden gelip yürüyüp gitmeye çabalıyor, kimisi ise bir güç arıyor içinde. O gücü bulmak ise her zaman kolay olmuyor.
Sanıyor ki uzaklara giderse iyileşir, yola koyuluyor ama unutuyor kendini de taşıdığını bu yolculukta. Hüzünlerini, korkularını da beraberinde taşıdığını.
Soruyor o zaman kendine, dün yaşandı, bugün hüzünlerin ve korkuların pençesinde. Peki ya yarın?

Yarını da mı kendime zindan edeceğim. Kötü veya iyi deneyimlerim oldu. Kimisi hüzünlerimle savaşırken, kimisi korkularımla yüzleşirken yaşandı.
Hayat akıyor ve aslında zamanla yarışıyoruz. Az zamanımız var bu dünyada bu beden ve bu ruhla. Yaşarken uzunmuş gibi gelse de dünya tarihine bakarsak bir kum tanesi gibi. O zaman neden güzelliklere bakmak varken karanlığa bakmayı seçer insan? Neden karanlığın hüznü daha cazip gelir bize.

Hayat akıyor, ve şu anda bir otel odasında tercihlerimi sorguluyorum. Belki birini ben tercih ettim ama bu hayat benim ve kalkmalıyım ayağa diyorum kendime. Bu ruh, bu bedenle, bu zamanda buluştuysa eğer vardır öğreneceği bir şeyler. Vardır deneyimlemesi gerekenler. Şans ver ve korkma diyorum kendime.
Kalk ayağa ve sadece güzelliklerin tadını çıkar. Nasıl olsa yarın da bugün olacak ve zaman akarken en çok da sen, yeni bir sen olmayı hak ediyorsun.

Liste yapalım o halde.
1. Kendine söyle her gün korkmadan ne kadar özel, ne kadar güzel olduğunu.
2. İyiliğin büyük bir güç olduğunu unutma.
3. Koşulsuz sevginin en zor anlarda en güçlü ilaç olduğunu hatırla.
4. Korkularla yüzleşmenin en azından bir adım olduğunu unutma.

Tam bu listeyi yazarken odayı temizlemeye bir görevli girdi. Aslında yarım saattir onu ve radyosundan çaldığı şarkıları dinliyordum. O şarkılara eşlik ederken ki neşesi ve hızla etrafı toparlaması o kadar ki güzeldi ki. Onunla sohbet etmeye çalışsam da yabancı dil bilmediği için sadece işaretle teşekkür edebildim. Gülümsedim ve birlikte radyoda çalan parçayı mırıldandık.
İşte bu! Hayat bir anlık ve sadece biz onu cennet yapabiliriz.

2.058 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Sorgulamaya Devam…Sorgulamaya Devam… Lise'de kutsal kitapları, erken dönem Türk ruhçuluğu kaynaklarını, doğu kaynaklarının az bir bölümünü ve ezoterik ve tasavvufi bazı metinleri okumuştum. Tabii ki sonraki okumalarımda […]
  • Yeldeğirmeni’ndeki “Nezih” İki BalkonYeldeğirmeni’ndeki “Nezih” İki Balkon Benim iki yıldır yaşadığım ama bir ay sonra ayrılacağım Yeldeğirmeni’ndeki sevgili evimin bir balkonu şarka, diğeri garba bakar. Şarka bakanla uyanır, garba bakanla uyunur bu evde. Garp […]
  • Nefs-i AşkNefs-i Aşk Nefs: “İstiyorum!” dedi. Ve aşk cevap verdi: “Seviyorum…” Nefs: “Benimsin!” dedi. Ve aşk cevap verdi: “Seninleyim…” Nefs: “Güçlüyüm!” dedi. Ve aşk cevap verdi: “Birlikte […]
  • Beni olduğum gibi sever misin?Beni olduğum gibi sever misin? Beni olduğum gibi sever misin? Hırçınlıklarımla, sessizliğimle, gürültümle, korkularımla, yalnızlığımla, beni ben yapan her şey ve geçmişimle olduğum gibi, her şeyimle... Ben de en az […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Aralık 2017
P S Ç P C C P
« Kas    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Arşivler