felsefe taşı

Ey Güneş!

Ey Güneş!
Eylül 10
13:22 2015

Ey Güneş!
Son görüşmemizden bu yana,
kaç saat geçti?

Gecenin örtüsünü kaldırmak için
ne bekliyorsun hâlâ?

Şehrin umudu şafağa gebe
Bilmezmiş gibisin sanki
Kaç evsiz üşüdü sensiz,
kaç ruh kayboldu
kaç ömür tükendi
Seni beklerken…

Kaç günaha ortak oldun
ben bilmeden
Doğmak için pek bi nazlısın
Karanlığın efendisi kollar seni
Işığından mahrum
ömrümüm topraklarında…

Veba misali dağılan kötülükler,
Bu yaralı yürek yurdunda
Sürekli kendini tekrar eden
Bitmeyen bir hikâyedir bu…

Hadi göster yüzünü artık
Işığınla sula umut çiçeklerimizi
Karanlık korkar senden…

Bi seslen ama çabuk
Çekip gitsin
kendi karanlığında
kimse görmesin.

2.631 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Olmak ya da…Olmak ya da… "Neden olmuyor?!?!?!" diye içinden sağlam bir çığlık attı. Oysa ki, kulakları dahil kimse işitmedi. İstekleri vardı. Ve istekleri 4 yaşında bir çocuk gibi istediği an olsun istiyordu. […]
  • Devrimci Atatürk’ü anlamakDevrimci Atatürk’ü anlamak Kurtuluş Savaşı'nın ilk algısı: "Atatürk vatanı işgal ordularından kurtardı" Bu bir doğru... Lâkin yanısıra önemli bir ideoloji var: Emperyalizme karşı bir duruş. Atatürk, Sivas […]
  • Hiç bi şey yapmakHiç bi şey yapmak Bugün hiç bir şey yapmak istedim. Herhangi bir şeyi hergün yapıyordum. Hatta keşke her gün bir şey yapabilseydim. Çoğunlukla biden fazla şey yaparak geçen günlerimde bugün hiç bir şey […]
  • Ruslar geldi galibaRuslar geldi galiba Dün çok yoruldum, akşam erken yatar, yastığın derinliklerine gömülür giderim diye geldim otele. Öyle de oldu nitekim, saat dokuz gibi sızmışım. Tak tak tak... Yerimden fırladım. Ruslar […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Ekim 2018
P S Ç P C C P
« Eyl    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Arşivler