felsefe taşı

Ey Güneş!

Ey Güneş!
Eylül 10
13:22 2015

Ey Güneş!
Son görüşmemizden bu yana,
kaç saat geçti?

Gecenin örtüsünü kaldırmak için
ne bekliyorsun hâlâ?

Şehrin umudu şafağa gebe
Bilmezmiş gibisin sanki
Kaç evsiz üşüdü sensiz,
kaç ruh kayboldu
kaç ömür tükendi
Seni beklerken…

Kaç günaha ortak oldun
ben bilmeden
Doğmak için pek bi nazlısın
Karanlığın efendisi kollar seni
Işığından mahrum
ömrümüm topraklarında…

Veba misali dağılan kötülükler,
Bu yaralı yürek yurdunda
Sürekli kendini tekrar eden
Bitmeyen bir hikâyedir bu…

Hadi göster yüzünü artık
Işığınla sula umut çiçeklerimizi
Karanlık korkar senden…

Bi seslen ama çabuk
Çekip gitsin
kendi karanlığında
kimse görmesin.

1.787 kez okundu
Paylaş

İlginizi Çekebilir

  • Ruslar geldi galibaRuslar geldi galiba Dün çok yoruldum, akşam erken yatar, yastığın derinliklerine gömülür giderim diye geldim otele. Öyle de oldu nitekim, saat dokuz gibi sızmışım. Tak tak tak... Yerimden fırladım. Ruslar […]
  • Ey Ademevlâdı!Ey Ademevlâdı! Ey Ademevlâdı! Kulak kesilin bana. Üzerinize bir söz bırakacağım. Toprak; nasıl ki yaşamanız için besin sağlar... Ve ücreti; tohuma saygınız, emeğiniz... İlgi ve özeniniz […]
  • Hayatın çakıltaşları – KorkularHayatın çakıltaşları – Korkular Korkularla büyüdüm, korkularımla büyüyorum. Her geçen gün daha bir sarıyorum büyütüyorum o korkularımı. Bazen bir yenisini ekliyorum bazen eskilerini şekillendirip yepyeni şekillere […]
  • Rüzgarın FısıldadıklarıRüzgarın Fısıldadıkları Yaşam, Tüm sayfalarını ezberlemiştim Bir rüzgar çıktı, Evet evet bir rüzgar Nereden esti ? Neden esti bilmiyorum. Tüm sayfalar uçtu, karıştı. Toparlayamıyorum, Başlangıç nedir […]

Sosyal Medyada Takip Edin

Üye Olun

Yazarlar

Kategoriler

Takvim

Ağustos 2017
P S Ç P C C P
« Tem    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Arşivler